Het Wapen van Obdam
Marise Leupen serveert in Het Wapen van Obdam
Sinds 12 september 2025 — onder de oude naam

Over ons

Het verhaal van een dorpscafé met wortels tot ver in de 19e eeuw — en van de familie die het opnieuw tot leven bracht.

Foto: Olaf Kraak / Trouw
Het verhaal

Een naam die nooit echt verdween

Vraag het iemand in Obdam, en de kans is groot dat hij of zij Het Wapen van Obdam nog steeds gewoon zo noemt — ook al heette de zaak de laatste jaren officieel anders. De naam zit verweven in het dorp, net zoals het pand zelf, dat al sinds de 19e eeuw aan de Dorpsstraat 132 recht tegenover de kerk staat.

In september 2025 openden we de deuren opnieuw onder die oude, vertrouwde naam. Niet omdat we iets te vieren hadden over onszelf, maar omdat we vinden dat een dorp zonder centrale ontmoetingsplek geen dorp meer is. Plekken zoals deze verdwijnen overal in Nederland. Wij wilden er één bewaren.

“Toen kwam dit zo mooi op m’n pad dat ik het eigenlijk niet kon afslaan.”— Marise Leupen, Trouw

Marise had haar horecaopleiding inmiddels afgerond en haar sporen verdiend bij De Gouden Karper in Rustenburg en bij De Amethist hier in Obdam — waar ze tot de allerlaatste dag in de bediening werkte. Toen De Amethist ermee stopte, bleef het pand bijna een jaar lang stil; een merkbare leegte in een dorp waar ontmoetingsplekken al schaars zijn. Samen met haar broer Martijn besloot Marise het stokje over te nemen.

“Sommige dingen zijn altijd riskant en de horeca heeft het inderdaad moeilijk, maar juist daarom is het belangrijk dat een plek als Het Wapen van Obdam opengaat.”— Martijn Leupen, NH Nieuws

De familie achter de deuren

Een grapje dat werkelijkheid werd

Marise, Martijn en Marloes Leupen tijdens de verbouwing van Het Wapen van Obdam

Marise, Martijn & Marloes Leupen

Familie aan het werk — zomer 2025

Het begon eigenlijk met een grap. Marise werkte in de bediening op deze plek toen het nog De Amethist was, en zei tussen neus en lippen: “op een dag ga ik het zelf doen.” Wat als grapje was bedoeld, pakte broer Martijn serieus op. Er volgden gesprekken met de pandeigenaar, koffie met de buurt en heel veel klussen.

Marise — in eerste instantie op weg naar een carrière in de zorg — ontdekte tijdens haar werk in de horeca dat dáár haar passie lag. Ze rondde haar horeca-opleiding af, deed jarenlang ervaring op bij De Gouden Karper in Rustenburg en stond bij De Amethist tot het allerlaatste moment in de bediening. Vandaag staat ze als gastvrouw in haar eigen zaak.

Martijn werkt vooral achter de schermen aan de financiële en operationele kant — zodat Marise en het team kunnen doen waar ze het beste in zijn: een warm welkom geven aan iedereen die binnenkomt.

En dan is er nog Marloes, de derde Leupen. Met boormachine en verfkwast in de aanslag hielp zij wekenlang mee om het pand klaar te maken voor de opening. Het Wapen van Obdam is in elk opzicht een familieproject.

MariseGastvrouw & eigenaar
MartijnFinanciën & operatie
MarloesFamilie & verbouwing

“Ik ben eigenlijk het gezicht van de zaak, mijn broer doet achter de schermen het financiële deel.”

— Marise Leupen, Trouw (dec. 2025)

Een mooi toeval

De cirkel is rond

Wat tijdens de zoektocht naar dit pand nog niemand wist: het café was vroeger eigendom van de opa van Marise’s vriend. Achtendertig jaar lang stond Herman Vriend hier achter de bar van Het Wapen van Obdam. Dat de naam — én het café — nu terugkeerden in de familie, is een toeval waarvoor geen script bedacht had kunnen worden.

“Nadat De Amethist stopte, maakte mijn vader zich verschrikkelijk zorgen over wie de nieuwe uitbater zou worden. ‘Straks is het een hele rare gast’, zei hij dan. Toen hij hoorde dat het Marise werd, kreeg hij tranen in zijn ogen van blijdschap.”— Sharon Vriend, schoonmoeder van Marise, in Trouw

Voor ons betekent dat veel. We dragen niet alleen een oude naam, maar ook een geschiedenis van warme handen die deze plek lang voor ons hebben gedragen. Dat verplicht én inspireert.

Anderhalve eeuw Dorpsstraat 132

Het Wapen door de jaren heen

Generaties Obdammers liepen hier in en uit. Hieronder de belangrijkste momenten uit het rijke verleden van onze plek — en wat eraan voorafging.

  1. ca. 1880

    Het pand verrijst

    Aan de Dorpsstraat 132, recht tegenover de kerk, wordt het karakteristieke pand gebouwd dat tot vandaag het hart van Obdam vormt.

  2. 1960

    Café Beentjes

    Joop en Gré Beentjes-Stoop nemen het café over van familie Stadegaard. Met hun zes kinderen verhuizen ze vanuit Alkmaar naar Obdam. Voor velen heet het café simpelweg "café Beentjes" — een echt kerkcafé, met drie biljartclubs, klaverjastoernooien en supporters van de plaatselijke voetbalclub.

  3. 1975

    Achtendertig jaar Herman Vriend

    Herman Vriend neemt de zaak over. Achtendertig jaar lang is hij de gastheer van Het Wapen van Obdam — onder zijn leiding blijft het café dé ontmoetingsplek van het dorp. Wat dan nog niemand weet: zijn kleinzoon is later de vriend van Marise, waardoor het Wapen via een lange omweg terugkeert in zijn familie.

  4. 2015

    Restaurant De Amethist

    Op 1 oktober opent op dezelfde locatie restaurant De Amethist. In de jaren daarna verwelkomen zij gasten met aandacht en gastvrijheid; een hoofdstuk waarin het pand in betrokken handen was. Marise werkt er vanaf jonge leeftijd in de bediening — tot het allerlaatste moment. Daar ontstaat de eerste vonk voor wat later komt.

  5. 2024 – 2025

    Een jaar stilte aan de Dorpsstraat

    Na de sluiting van De Amethist blijft het pand bijna een jaar lang dicht. Voor een dorp waar ontmoetingsplekken al schaars worden, is dat een merkbare leegte. Tegelijk komt het idee dichterbij dat iemand — desnoods uit het dorp zelf — het stokje moet oppakken.

  6. 2025

    Terug van weggeweest

    Na het vertrek van De Amethist staat het pand op het punt te sluiten. Marise (19) en Martijn (24) Leupen, broer en zus uit Obdam, besluiten het roer over te nemen. Op 12 september openen de deuren weer onder de oude, vertrouwde naam.

Het officiële wapen van Obdam — drie gouden halve manen op een rood schild
Heraldiek

Drie gouden halve manen op een rood schild

Het oorspronkelijke wapen van Obdam — drie gouden halve manen op een rood schild — hing decennialang trots boven de grote voordeur van het café. Het is hetzelfde wapen waaraan de zaak haar naam te danken heeft, en datzelfde wapen waaronder generaties Obdammers elkaar ontmoetten.

Voor ons is het meer dan een symbool: het herinnert ons elke dag aan de geschiedenis van dit dorp, en aan de verantwoordelijkheid die je hebt als je een plek mag runnen die voor zovelen iets betekent.

Onze filosofie

Waar het ons om gaat

Eenvoudig & lekker

Geen ingewikkelde gerechten. Wij geloven in eerlijke smaken, verse ingrediënten en een kaart die overzichtelijk blijft — zodat élk gerecht klopt.

Met liefde voor het dorp

We runnen geen restaurant, we runnen een ontmoetingsplek. Voor de buurman, het verjaardagsfeestje van oma, de vrijdagmiddagborrel en alles daartussenin.

Voor iedereen, op elke leeftijd

Een gezin met kleine kinderen, een gezellige seniorenclub of een jonge vriendengroep — bij Het Wapen voelt iedereen zich thuis. Dat is de essentie van een dorpscafé.

Een jong, enthousiast team

Wij geloven dat juist nú, met een nieuwe generatie achter de bar, deze plek weer kan stralen. Met frisse ideeën, maar met diep respect voor de geschiedenis.

Tot ziens aan de Dorpsstraat

Schuif gerust een keer aan

Of het nu voor een lunch, een diner of gewoon een borreltje is — de koffie staat klaar en de tafel is gedekt. We zien u graag terug onder het oude wapen.